Houden van de stilte

Ik hou van mensen houden. Een glimlach op het gezicht toveren met een slechte grap. Zien waar ‘s ochtends de best voor is gedaan en daar hen op complimenteren. Lang knuffelen en via de warmte uitstraling mijn liefde door geven. Ik hou van mensen houden als het makkelijk is.

Ik hou van mensen houden als het moeilijk is. Als alles wat ik zeg verkeerd valt. Als ik ze wil haten en in hun gezicht wil stompen. Als er helemaal niets is wat ik kan doen om hun verdriet weg te nemen. Met alleen pijn en leegte en loze beloftes van hoop hou ik nog van mensen houden.

Ik hou van afwas doen dat niet de mijne is. Van cadeautjes kopen die niet voor mij zijn. Van steun betuigen als het niet verwacht wordt. Van meer drinken, meer roken, langer praten, langer huilen omdat het nodig is. Ik hou van mensen houden als er niets meer te houden valt.

Ik hou van aanwezig zijn waar ik niet wil gaan . Ik hou van glimlachen en door werken. Ik hou van mezelf onderuit halen om een ander beter te laten voelen.

Ik hou van er uit zien zoals mensen dat willen. Van luisteren zonder dat iemand mij hoort. Van vernederd te worden zonder terug te slaan. Van geneukt te worden zonder er zin in te hebben. Van heel veel likes uit te delen en er om terug smeken. Sneller, panischer, tot de stress van al deze mensen elke zenuw kapot heeft gereten en zelfs een donderslag me niet kan ontwaken uit de nachtmerrie die mensen creëren.

Ik hou van al deze dingen om maar niet stil te staan. Opdat ik me misschien zou beseffen dat ik helemaal niet houden van kan.

Advertisements

One comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s