7 redenen waarom je Sneeuwwitje op Netflix moet kijken

Er was eens de meest iconische film allertijden en die kwam op Netflix Nederland. Dit is HUGE. Niet alleen voor Disney-nerds zoals ik maar ook voor jullie onwaardige, onwetende kijkers. Want verre van die zoetsappige en licht homo-erotische (ik kijk naar jou Bloosje) tekenfilm die je herinnert van vroeger, je weet wel, die generatie op generatie aan jongens en meisjes valse schoonheidsidealen, onrealistische opvattingen van liefde en je reinste genderrol-indoctrinatie voorschotelde, is Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen op haar 79ste nog steeds meer dan het kijken waard. En hij duurt 83 minuten, please, je kan Frank Ocean echt wel zo lang missen.

1. Gotta catch ’em nu het nog kan
Er is een goede kans dat je Sneeuwwitje precies 7 (of 15 of 23) jaar niet gezien hebt. Hoe dan? Omdat de beste film altijd achter slot en grendel werd gehouden door Disney en op zeer specifieke momenten aan het publiek vertoond werd. Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen is de nummer 10 best bezochte film aller tijden (aangepast op inflatie). Avatar? Jurassic Park? Simba en z’n posse? Nope, die eten allemaal het stof van Sneeuwwitje en d’r bro’s. De film is het kroonjuweel van de Disney brand en werd al met grote zorgvuldigheid uitgebracht op VHS en DVD. Beiden keren kreeg de film een grondige restauratie en was slechts in beperkte oplage voor een beperkte tijd beschikbaar. Dat ze nu op Netflix onbeperkt te streamen is, is ongekend. Maar hoe lang duurt dat nog? Dus naast dat Netflix altijd films er afhaalt, is dit ook echt een once-upon-a-time kans.

2. Het is niet (alleen) een cute-zingende dieren-feest
Toen de film oorspronkelijk uitkwam werd hij in Engeland verboden vanwege te griezelige content. Nu klinkt dat gek voor een film waar de hoofdpersoon letterlijk zingt met bosdieren, maar een kritische blik bespeurt onderdelen die vandaag de dag nou niet bepaalt in tekenfilms voorkomen.

Van de legendarische scènes met de heks die de appelvergiftigd tot de vlucht door het bos, Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen zit bomvol met sequenties die opvallend grauw zijn voor haar imago. De spooky-ondertoon maakt het kijken van de zoetsappige liedjes wat dragelijker.

3. Een filmgeschiedenisles
Toen Walt Disney het idee van een “avondvullende tekenfilm” pitchte in Hollywood werd hij uitgelachen. Het project kreeg een beledigende nickname en Disney investeerde zo veel geld dat een flop hem failliet zou maken. Natuurlijk werd de film, uit 1937, een daverend succes en kreeg het zelfs een eigengemaakte Oscar (met zeven kleine Oscartjes). De consequenties hiervan waren Pinocchio, Dumbo en Bambi, maar ook het inmiddels daverend succesvolle prinsessen-merk zoals Assepoester en Doornroosje. Het is de reden dat Disney überhaupt een van ‘s werelds bekendste merken, van pretparken tot sleutelhangers, is. Maar ook: denk aan de invloed van de film zelf. Van de moeder/dochter relatie in The Graduate, de gothic laptopcover die het Apple-logo bijt, Cersei en Sansa uit Game of Thrones en de inventie van filmsidekicks (zijn Minions iets anders dan vervangende dwergen?). Het begon allemaal hier.

4. Het plot
Sorry, wat? Ja, het plot. Je zou denken dat we anno 2016 wel wat complexere verhalen gewend zijn maar zelfs op dat niveau is Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen nog niet klaar voor pensioen. Ondanks dat het wellicht een van de bekendste, meest uitgemolken verhaal aller tijden is, is de film uniek in haar vertelling. In de eerste tien minuten is Sneeuwwitje al onderworpen, overleeft ze een moordpoging en raakt ze verdwaald in een bos waar ze met dieren leert te communiceren. You can’t make this shit up (drugs worden niet afgeraden). De middenmoot is eigenlijk het traagst (zoals “de dwergen lopen naar huis” of “Sneeuwwitje bakt een taart”) en tevens zoetst (we kijken letterlijk naar iemand die het huishouden doet en zingt) maar dat wordt weer goed gemaakt met een leuke, en spannende (?) climax. Daarnaast zijn de personages zo oppervlakkig dat ze effectief zijn. De koningin is nog steeds scary, de dwergen, of je nou wil of niet, nog steeds leuk. Simpel doch vermakelijk.

5. De kunst

Ik ben geen kunstgeschiedenis-major maar ik weet wel dat je zo’n beetje elk moment tijdens Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen op pauze kan drukken en je plots een verdomd mooi schilderij aan je muur hebt. Specifiek ontworpen met Europa in het achterhoofd straalt de film een unieke sfeer uit… Oké wie hou ik voor de gek; het is styllistisch as fuck. Kijk nou! Toch ietsje mooier dan je slecht gefocuste  vakantieselfies.

6. De muziek
Hoewel onverdedigbaar in haar zoetheid is Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen ook iconisch in haar muziek. De film was de eerste die een soundtrack uitbracht en hoewel ik niemand zal proberen te overtuigen dat Eens Rijdt Mijn Prins Voorbij een ondergewaarde tune is, durf ik wel hetzelfde te zeggen over de score van de film. Vrijwel de hele film leunt op de klassikale muziek die de beelden begeleid. “Magic Mirror” die de film officieel begint, is heerlijk zenuwachtig, “Far into the Forest” even bombastisch als het spannend is en “Love’s First Kiss” die de film eindigt, is ondanks z’n kerkelijke associatie oprecht romantisch. En ga niet liegen, je zong “Hé-Ho” ook altijd mee. De combinatie van zang en film was niet origineel, maar musicals kunnen nog altijd naar Sneeuwwitje kijken als voorloper.

7. Onbeschaamde nostalgie
Anno 2016 is Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen het toonbeeld van seksisme. Een jaloerse schoonmoeder! Alles draait om uiterlijk! Een prins wordt zomaar verliefd op je! Huishouden is leuk! Een 16-jarig meisje bij zeven dudes in een bos zijn compleet betrouwbaar! Maar wat wil je, vrouwen (en etnische minderheden) waren verboden om mee te werken aan de film (buiten stemactrices). Dan krijg je dit soort onzin. Je kan je best doen en van Sneeuwwitje een master-manipulator maken die zo machtsbelust is dat ze zeven dwergen (nog zo’n negatief stereotype) rekruteert om haar nare schoonmoeder om te leggen, maar dat vereist inspanning. Nee, wie kinderen positief wil opvoeden doet beter aan Frozen voor te schotelen. Toch, een kijkbeurt en je waant je in een vredelievende wereld waar bosdieren je niet willen opeten, kwaad verslagen wordt en een hunk op een hengst je nog wil zoenen als je dood bent. Willen we allemaal niet nog steeds stiekem geloven in sprookjes?

Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen staat nu op Netflix.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s